Ottavia de Santis
Een telefoonhoesje is het enige printje dat je overal mee naartoe neemt. Ik geef het de kleuren van Rome: vervaagd terracotta, warme steen en late zon.
Een telefoonhoesje is het enige printje dat je overal mee naartoe neemt. Ik geef het de kleuren van Rome: vervaagd terracotta, warme steen en late zon.
Om vijf uur kleurt het Marseille-licht oranje. Ik jaag die kleur in elke afdruk en test hem vervolgens op een beschermhoes in de zon.
De Art Nouveau-gevels van Riga zitten vol krullen, gezichten en wijnranken. Ik schets ze vanuit mijn raam en maak er prints van voor je telefoon.
Mijn beste beschermhoesideeën komen tussen de eerste spritz en de tweede. Ik fiets onder de zuilengangen naar huis en schets ze voordat ze vervagen.
Ik loop elke ochtend over het strand van Jūrmala, wind of niet. Pijnboomschors, barnsteen en een grijze Oostzee komen allemaal op mijn beschermhoesjes terecht.
Ik teken elke ochtend aan dezelfde cafétafel. Als een afdruk mij bij de tweede espresso nog steeds doet glimlachen, gaat deze op een beschermhoesje.
beschermhoes, AirPods, laptophoes: ze moeten samengaan als een goede outfit. Eén strakke lijn, de juiste tint, meer niet.
Biella is een stad van wolspinnerijen, dus ik denk in tweed, visgraat en zachte ruiten. Een beschermhoes moet aanvoelen als een goede jas voor je telefoon.
Ik ben opgegroeid tussen citroenbomen en handgeschilderde tegels. Elke beschermhoes die ik ontwerp moet in je hand aanvoelen als een Siciliaanse zomer.